wachten

Ik weet niet meer wat ik moet denken,
moet ik je nog een kans schenken?
Moet ik je eropaan spreken,
of je ermee in de rug steken.
Ik weet niet meer wat goed en slecht zou zijn,
wat ik wel weet is: het doet me pijn.
Dat ik niet weet, wat ik ervan vind,
de rest zegt tegen me: je bent blind.
Ze gebruikt je en je steunt haar,
eigenlijk is dat wel waar.
Maar weetje je bent mijn vriendin,
en in ruzie heb ik geen zin.
Ik weet niet meer wat ik moet,
ik kan niet zeggen dat het me niet boeit, wat je doet.
Want het boeit me echt wel wat,
maar ik ben het wachten zat.
Ik wacht altijd al op jouw,
dat je nou eens eerlijk bent, is wat ik altijd al wou!