Nachten lang

Nachten lang lig ik wakker,
Te denken,
Hoe het zou zijn,
Soms doe ik mijn ogen dicht,
Dan zie ik je recht voor me,
Wetende dat als ik m`n ogen doet dat je er niet meer bent.

En wetende ,
Dat het leven mooier zou zijn als je er nog was.

Maar dit is het leven,Niemand blijft voor altijd,
Misschien door het lot,
Of door toeval.

Ik wilde je niet laten gaan,
En dat voelde je,
Toen je me verliet, was het moeilijk,
Het moment dat je stopte met ademen,
Viel ik op mijn knieen.
Ik bleef bidden, smekend aan god,
Dat je weer levend werd,

Maar hoe kon ik je stoppen ?
Wanneer je opweg was naar een betere plek,Zonder pijn en angst.

Ik zal nooit stoppen te geloven,
Dat je ook elke avond aan mij denkt,
Want jij was het type vriend,
Wie zijn beloftes in zijn hart bewaarde.

Ookal ben je in de hemel,
Je zal altijd mijn beste vriendin blijven,
Ik weet dat je mijn naam nog weet,
En als ik de jouwe roep,Je met een lach naar beneden kijkt.

Op een dag, wanneer het ook mijn tijd is,
Dan zal het zijn zoals voorheen,