vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
verwoesting
2 handen,
die mijn leven verwoeste.
Duizende woorden,
die mij lieten breken.
miljoenen tranen,
die ik heb laten gaan.
Opgevangen,
en in een vaasje gedaan.
Dat vaasje is al vol,
vol van tranen van verdriet.
Maar in mijn hart,
nog miljoenen traantjes.
Trillende handen,
gevalt tot vuisten.
kleine druppels bloed,
die ervan af suizen.
De wind in mijn gehoor,
alleen maar stilte.
Dat vind ik fijn,
met de regen erbij.
In de regen,
laat ik al die traantjes gaan.
Want niemand zal zien,
wat er met mij is gedaan.
Ingezonden door
Angel-on-your-side
Geplaatst op
17-12-2013
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
KapotReacties op ‘verwoesting’
-
Ben er gewoon ff stil van... Echt zo mooi! Gaat mijn favorieten in
Bi-proud-of-you - 17-12-2013 om 19:41
-
Wauwie erg mooi geschreven! Gaat zeker bij mijn favo's! xxlisanne
lisanne - 18-12-2013 om 13:46
-
Wow dank jullie :D
Angel-on-your-side - 18-12-2013 om 20:59
