Het maïsveld
Langs het pad dat langs de huizen loopt,
staat een hoge wand, zee van groene stengels,
welig akkerland.
Volle gele kolven zullen groeien aan iedere plant,
Metershoge gele zee,
Wat ligt er aan de overkant?
Waar ooit een wand van stengels stond,
metershoge gele zee,
is nu een kale vlakte,
ze namen alles mee.
Wat ooit een veld vol leven was,
Is nu een kale zandwoestijn,
Geen ruisend maïs zal men hier horen,
Met kolven geel als zonneschijn.
Ingezonden door
Quetzalcoatlus
Geplaatst op
15-12-2013
Over dit gedicht
Op een dag liep ik met de hond langs een maïsveld. Als ik langs een maïsakker kom, moet ik er altijd even naar kijken. Opeens schoten me een paar zinnen te binnen en al snel regen de woorden zich aaneen tot de eerste strofe van dit gedicht.
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Boerderij Maïs SeizoenenReacties op ‘Het maïsveld’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
