ik vertel u niet

u zit voor me,
wachtend op een antwoord.
ik heb het al gezegd,
maar ook alleen ik heb het gehoord.
ik laat het u niet weten,
want u ken ik niet.
je weet total niks van mijn leven,
en niks van mijn verdriet.
ik kijk stilzwijgend naar mijn handen,
u kijkt me verwachtingsvol aan.
maar ik zal nog steeds niks zeggen,
zo is het elke dag al gegaan.
ze zucht en staat op,
ik weet dat ze er morgen weer zal zijn.
en ze zit te wachten tot ik haar vertel,
over mijn verdriet en pijn.
nu ga ik slapen,
ik weet dat ik haar morgen weer zie.
zo is hier mijn leven,
binnen de muren van de psychiatrie