vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
ik groei
De dwangbuis die ik draag
past mij niet meer
ik spring in het diepe keer op keer
en ik hoor mij zelf denken
ik moet mij zelf niet meer pijnigen
met de gedachten
ik krijg een signaal van twee woorden
dat ik nog eens groot zal worden
en ik ruik het al van verre
ik zie het in de sterren
maar er is een maar
er dreigt een groot gevaar
mijn gevoelens in tegenstrijd
ben ik de werkelijkheid straks kwijt
als ik in je ogen kijk
Ingezonden door
David
Geplaatst op
03-12-2013
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
OgenReacties op ‘ik groei’
-
Het enige wat je kunt doen is je kinderen behoeden Voor de fouten die jij hebt gemaakt. Liefde doet pijn. Als het aan mij ligt kom ik nooit meer mijn bed uit.
depri - 16-02-2014 om 04:42
