Gevoel

Gevoelens

Even ben ik zelf de weg kwijt,
kan niet lachen of huilen tot mijn spijt.
Weet even niet waar ik aan moet denken,
zelfs de zon kan mij geen warmte schenken.
Waar ben ik toch in terecht gekomen,
niet in een van mijn dromen.
Want daar is het warm en liefdevol,
zou bijna terug kruipen in dat hol.
Waar het donker en stil is,
daar waar ik ook niemand mis.
Maar dat wil ik helemaal niet,
ik wil dat mijn lijf en geest geniet.
Maar gaat even niet lukken,
alles komt weer voorbij in stukken.
Het is al zo lang geleden dat ik daar heb gezeten,
ik was het allemaal vergeten.
Waar heeft dit toch mee te maken,
dacht niet dat dit nog kon raken.
Maar ik mag ook wel een keertje niet vrolijk zijn,
en heeft niets te maken met pijn.
Het lijkt een film die achteruit spoelt,
en laat flitsen zien wat niet prettig voelt.
Terwijl ik alleen maar vooruit wil,
en mijn leventje is niet stil.
Mijn leven is vrolijk en oprecht,
dat heb ik toch wel verdient na een lang gevecht.
En ik ben gelukkig met mijn leventje,
en geef mijzelf een zeventje.
Al schrijvend raak ik dat nare gevoel kwijt,
en kan ik weer genieten van de zon die schijnt.