hoop...

Was ik nu maar bij mijn schat,
en dat ik dicht tegen hem aan zat.
Met zijn armen om mij heen,
en met zijn hand op mijn been.
Met mijn hoofd op zijn schouder,
ik wou dat ik hem elk moment van de dag vast kon houden.
Kon ik maar dag en nacht bij hem zijn,
wat hij met mij doet voelt zo fijn.
zijn lach, zijn ogen en zijn stem,
het lijkt of ik hem al jaren ken.
Terwijl ik nog maar 7 maand bij hem ben.
Alles voelt zo vertrouwd,
hij is degene van wie ik heel veel houd.
Ik zal alles voor hem willen opgeven,
zolang ik hem maar heb in mijn leven.
Hij is het belangrijkste in mijn leven geworden,
wat ik voor hem voel is niet te verworden.
Ik hoop echt dat hij weer veel van me gaat houden
en dat hij me graag in zijn leven wil behouden.
Mijn liefde voor hem wordt steeds meer,
voor hem steeds minder dat doet mij zeer.
Ik wil hem niet kwijt,
ik hoop echt dat hij in mijn leven blijft.
Ik zal voor de weg met zijn tweeën blijven vechten,
ik hoop echt dat hij weer meer aan mij gaat hechten.