niet vrij durven dromen

Elke dag word ik herinnert aan het verleden,
ook al is het al bijna een jaar geleden.
De beelden flitsen nog wel eens voorbij,
ik hoef ze niet meer te zien, maar ze blijven bij mij.
Je gezicht, ik zie het nog elke dag,
gepijnigd, gekwetst, en van slag.
Een echt slachtoffer was ik niet,
Ik ben iemand die erbij zit, en het ziet.
Iemand die jou toen heel graag helpen zou,
maar dat was iets wat jij niet wou.
Want daar kon jij natuurlijk niks mee,
want in je hoofd was het natuurlijk niet oke.
Misschien was het het lot,
maar het maakte ons wel allemaal kapot.
We waren constant bezig met jouw leven,
maar jij kon er niks voor terug geven.
Totdat er gelukkig eindelijk hulp is gekomen,
ik hoop heel erg, dat het nooit meer terug gaat komen.