Pesten

Pesten

Ik ben bang, heel bang,
als ik rustig loop door de gang.
Als ze naar me kijken,
dan probeer ik die nare blikken te ontwijken.
Ik weet niet wat ik moet doen,
maar voor ik het weet pakken ze mijn schoen.
Ze gooien hem door de hal,
net zoals een voetbal.
Ik word boos,
ik word zo rood als een roos.
Ik begin hen uit te schelden,
en andere kinderen die het hebben gezien gaan het melden.
En ik krijg straf,
wat is dit toch laf!
Ze doen zo schijnheilig,
ik voel me hier niet meer veilig.
Zo gaat het elke dag,
ik word nooit meer wakker met een lach.
Ik ben er klaar mee,
en ik zeg geen hee.
Nee ik zeg doei!