1001 Gedichten
Wanhopig overlijden
Vloeibaar is het bloed,
Het gat is nog niet dicht.
Een revolver trillend in haar hand,
Bloed over haar gezicht.
Schrammen op haar arm,
Sneden op de benen.
Door die ene kogel,
Was ze voorgoed verdwenen.
Ze kon het niet meer aan,
Ze trok het echt niet meer.
Maar het verlies van een goede vriend,
Dat doet me toch zo'n zeer.
Geen afscheidsbrief geschreven,
Geen afscheid genomen.
Ze wilde geen hulp meer hebben,
Maar er juist aan ontkomen.
Het laatste wat ik van haar kreeg,
Was een berichtje via Whats App,
Een kleine zin, zomaar klaar.
Het enige wat ik te lezen kreeg was,
'Vaarwel Patros, ik zie je Daar...'
Tranen stroomden over mijn wangen,
Ze had het nog kunnen winnen.
Hierdoor leef ik nog van buiten,
Maar ik ben met haar mee gegaan,
Van binnen.
Reacties op ‘Wanhopig overlijden’
-
Wauw, sprakeloos <3 Strekte man!
VAR - 26-11-2013 om 00:08
-
Wat een mooie diepgaande gedicht vind ik, super mooi! Liefsdesiree
desiree - 26-11-2013 om 07:29
-
..Wauw....sterkte xx Rozi
Rozi - 26-11-2013 om 14:52
-
Geen woorden hiervoor. Je maakt me met dit gedicht aan het huilen. Sterkte patros !
Robbin - 26-11-2013 om 17:24
-
mooi mooi mooi
Valab - 27-11-2013 om 09:27
-
Prachtig Patros.. Echt .. sterkte .. <3 xx
Verwijderde gebruiker - 27-11-2013 om 20:40
-
kippenvel, tranen en meedeleven. HErken dit zo erg, Ik ben heuir zo bang voor elke dag mijn beste vriendin Veel sterkte ermee.
Angel-on-your-side - 02-12-2013 om 15:16