vorige gedicht
vorige gedicht
Even weer
Even weer
Even weer een gedicht.
Al mijn pijlen zijn er op gericht.
Een traan op mijn gezicht.
Want mijn gevoel is ontwricht.
Even weer voel ik al die pijn.
Omdat ik niet weet waar ik moet zijn.
Dit gevoel is echt niet fijn.
Wat gebeurt er toch met mij.
Ik heb je de laatste jaren niet meer gezien.
Ik dacht altijd, er is nog een morgen misschien.
Jij was degene die dit niet verdiend.
Nu je bij ons weg bent.
Kijk ik heel anders op tegen het leven.
Alsof ik mezelf niet meer ken.
Met een traan ga ik door met mijn leven.
Ingezonden door
Alex
Geplaatst op
11-11-2013
Over dit gedicht
over me moeder die overleden is
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
OverledenReacties op ‘Even weer’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
