Ik loop naar jou.

Ik deed de deur achter me dicht, en liep de straat in.
Met een tas om m’n schouder, er zat genoeg bagage in.
De wind was koud op mijn gezicht, maar zelfs die pijn,
had geen invloed op het feit dat ik graag bij je wilde zijn.

Dus ik liep in je richting, en ik had al 4 stappen gezet.
maar 1100 kilometer is een lange weg.
Zoveel meters om te maken, maar als ik bij je ben zal het het allemaal
wel waard zijn, dat beloof ik je.

En het lijkt onmogelijk, maar ik heb het voor je over.
Ik heb geen andere keuze dan naar je toe te lopen.
En ik hoef niets meer dan het kijken in je ogen.
Ik weet dat dit nooit zal werken, maar toch blijf ik hopen.

Wacht op me, dat is alles wat ik vraag.
Zelfs al ben ik nog niet bij je vandaag.
Maar die weken of die maanden volg ik de heldere sterren.
Want daar waar ze hevig schijnen, dat is waar jij bent.

Rommy van der veer
Zaterdag 9 November
14:44