kapot
je hebt me kapot gemaakt
en om mij vermaakt
toch heb jij je doel niet bereikt
het is niet zo als het had gelijkt.
want je hebt maakte me wel kapot
en hebt me wel bespot,
maar je hebt me bovenal sterker gemaakt
meid, het word tijd dat je ontwaakt.
je staat nu bijna alleen
vrienden, je hebt er geen.
en eens zal je helemaal alleen zijn!
nu doet je dat nog geen pijn.
want je gelooft het nog niet
maar het word toch wel is tijd dat je dat inziet.
niemand zal je leugens meer geloven
en dan zal jij langzaam uitdoven.
dan zie jij wat je mij hebt aangedaan
maar ik ben doorgegaan
en zal een normaal leven kunnen lijden.
zonder me nog maar te hoeven snijden.
jij zal de pijn voelen die je me aandeed
maar niemand zal willen luisteren naar jou hulpkreet.
niemand geloofd je meer
en iedereen kijkt op je neer
jij zal jaloers zijn op mij
want ik ben vlekvrij
en jij had kunnen zijn zoals ik
met een eerlijke aanblik.
maar schat waar maar ik me druk om?
tegen die tijd ben je er wel achter: ik ben stom.
ik heb mijn leven voorgoed verpest
omdat ik me beter voelde dan de rest.
Ingezonden door
lucinda98
Geplaatst op
04-11-2013
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VerdrietkapotReacties op ‘kapot’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
