Mama

Jij bent de kleine glinstering door de bomen, het gemoedelijke maanlicht.
jij bent de persoon die het elke keer weer doet, een lach op mijn gezicht.
Jouw armen om mij heen geslagen, geen moment dat ik mij veiliger voel.
Jouw gemoedelijke woorden in mijn oor fluistert, je weet wel wat ik bedoel.
Jouw wijze lessen allemaal een voor een aan mij uitgelegd, tot ik het niet meer horen wil.
Je steun wanneer ik het er bij wil laten zitten, dat maakt voor mij het verschil.
wanneer ik de deur open, jij stilletjes achter het gasfornuis.
de geur van het avond eten in mijn neus, dan denk ik bij mezelf “Heerlijk, ik ben weer thuis.”
S’ morgens vroeg kom je bij mijn bed staan, je verteld me dat ik op moet staan.
Samen op de bankhangen, tot het tijd is om weer te gaan.
Ik zou verdwalen, als jij niet zo nu en dan mijn hand vast zou pakken.
Door jou wil ik door, door jou ben ik sterk. Alleen bij jou voelt het goed om ook zo af en toe eens te verzwakken.
Dit gedicht gaat over iemand die ik als heel erg belangrijk beschouw.
Mama, dit gedicht gaat over jou.