vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Geheime aanbidder
Ik was altijd al alleen, niemand zag me staan,
terwijl ik alles aan me voorbij zag gaan.
Tranen vielen op de grond,
een hand, op mijn schouder, ik voelde dat er iemand achter me stond.
Ik hoopte het, ik hoopte het zo erg, ik keek in de spiegel, maar zag niks,
kan het dat je iets voelt wat er niet is?
Ik draaide me om, en ik zag dat er iets op de grond lag,
ik weet niet of ik het goed zag.
Maar,, ik denk dat hij het was,
mijn geheime aanbidder(L)!
Ingezonden door
Amber Koenders
Geplaatst op
06-01-2009
Geef uw waardering
Op basis van 19 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
LiefdeReacties op ‘Geheime aanbidder’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
