1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Levendigheid sterft een trage dood

Zelfs de leukste dingen
Maken deze zware last
Niet lichter om te dragen

Dagelijkse beslommeringen
Slingeren me langs een spiraal
Recht de diepte in

Het kleinste detail
Laat mijn woede ontsteken
Ik doof de vlam met mijn hand

Een enkel woord wekt verdriet
Maar tranen blijven achterwege
Terwijl niemand ooit iets ziet

Mijn gekleide maskers van alledag
Worden steeds een beetje harder
Maar de verf slijt er langzaam af

De levendigheid sterft een trage dood
Verdwijnt met elke schilfer verf
Belandt in de aarde, ongezien

Twijfels en dwalingen zijn gewoon
Repetitief achter niets
En smoren stil mijn levensbesef

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 13 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Masker Sterven Verdriet Woede

Reacties op ‘Levendigheid sterft een trage dood’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Levendigheid sterft een trage dood