Verlaten
Je bent weggaan, en je bent niet meer de mijne.
En dat kan ik nog steeds niet geloven, dat je uit me leven zou verdwijnen.
Het doet pijn, ergens diep van binnen.
En ik wist niet, wat ik zonder jou moest beginnen.
Weet het nog steeds niet, zo radeloos ben ik zonder jou.
Maar een ding weet ik wel, en dat is dat ik van je hou.
Nooit heb ik dit eerder gehad, zoveel om iemand geven.
En wat wilde ik toch graag samen een toekomst, samen een leven.
Maar of dat er nog komt weet ik niet, want we zijn aan het opgeven.
Maar ergens diep van binnen, weet ik dat jij dit ook niet wil.
Maar ergens stoppen onze woorden, en ineens is het stil.
Niemand weet het zeker, of wij verder zullen gaan.
Want schatje, ik zie alleen jou in de toekomst naast me staan.
Ik wil alleen jou, en nu zo graag het nogmaals proberen.
Want dit keer word het anders, anders dan de vorige keren.
Want ik weet het zeker, de keuze die is gemaakt is de slechte.
Ik hou van jou, en hoop dat je nog een keer voor ons wilt vechten.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
15-10-2013
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Gebrokenhart Gevoelens VerdrietReacties op ‘Verlaten’
-
hij moest wel gek zijn als hij dat niet zou doen, sterkte
Twan Hendriks - 15-10-2013 om 21:12
-
Dankjewel! het gaat al beter! groeten.
Verwijderde gebruiker - 23-10-2013 om 22:59
