vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Niemand weet
van buiten is ze het drukke meisj,
wat schreeuwt zichzelf te kunnen zijn, van binnen het eenzame en gevoelige kind dat ontwaakt wil worden van haar onzekerheid de schreeuw die ze hoort vanuit haar hart,
het wil bevrijd worden van al het zwart, het doet haar pijn,
alles wat ze vraagt is haar zelf te kunnen zijn,
ze kan het niet doen,
ze kan het niet zeggen, ze wil het verbergen,
anders gaan alle goede daden bederven, tevreden met niets ondankbaar voor alles, pijn die ze voelt,
dat niemand weet,
wie ze is en wat ze bedoelt!
Ingezonden door
tamara ten cate
Geplaatst op
03-01-2009
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
NiemandReacties op ‘Niemand weet’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
