Stralende Ster
Als jij lacht weet ik het zeker, Cupido's pijlen hebben me gevonden
Ons lot was ooit vervlochten, maar nooit echt verbonden
Je straalt als een ster, met haar van goud
Maar je staat zo ver weg, dus blijft het koud
Alleen in de nacht kan ik echt naar je kijken
Maar ook in mijn dromen kan ik je niet bereiken
Uiteindelijk na veel kwellende doch prachtige nachten
Zal jij als een geest, wegsterven in mijn gedachten
En soms, al loop ik 's nachts naar huis door de wijk,
en met een traan in het oog naar de hemel kijk
Dan zie ik talloze sterren, als een zwart doek vol gaten
Maar ik zie jou niet meer stralen, het is tijd om los te laten
Ingezonden door
Johannes
Geplaatst op
02-10-2013
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Eenzaamheid Liefde VerdrietReacties op ‘Stralende Ster’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
