Pijnlijke woorden

Keer op keer weer,
raakten ze me weer.
Die pijnlijke woorden, als ik kon zou ik ze vermoorden.
Ik werd het moe, ik kon er niet meer tegen,
net alsof ik het ging begeven.
Het werd me allemaal teveel,
daarom pakte ik me bij mijn keel,
denkend of het ooit weer goed zou komen.
Zo kon het gewoon niet meer,
want keer op keer kreeg ik die pijnlijke woorden weer.
Ik pakte mij bij de keel, een traan rollend over mijn wang.
Een traan van verdriet, pijn.
De laatste die ik had gelaten.
Gewoon door die pijnlijke woorden ,
moest ik mezelf vermoorden ...