Mijn Oma
Oma
Je lag daar zo rustig en zo stil
Voor mij was het echt een bittere pil
Ineens moest ik afscheid van je gaan nemen
Maar mijn moed die nam heel snel de benen
Je zou weer terug naar huis toe komen
Daar had je nooit over durven dromen
Maar onderweg naar huis werd ik gebeld
En werd mij het slechte nieuws verteld
Ik heb heel hard staan gillen en staan vloeken
Maar helaas het staat al geschreven, net als in boeken
Jij was er niet meer voor ons het was voorbij
En die gedachte die laat mij niet meer vrij
Ik wil je zeggen dat het mij enorm spijt
Maar dat is nu helaas verleden tijd
Ik hou van jou met heel mijn hart en ziel
Nu voel ik mij echt net een debiel
Ik heb jou geen gedag kunnen zeggen
Maar ooit zal ik dat pad er naartoe kunnen leggen
Ik zal je weerzien vast en zeker daarboven
Dat is één ding dat kan ik jou beloven
Reacties op ‘Mijn Oma’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!