- Reddende Engel -
Verweerd, verwond
Van binnen gedood
Ik dacht nooit meer lief te hebben
Tot de dag
Dat ik mijn eigen leven zag
Voorbij flitsen op dat ene moment
Dat ik jou leerde kennen
Wie ben jij
Die mijn hart steelt
Als ik het niet verwacht
Alles staat op zijn kop
Mijn wereldje was zo klein
Jij verbreidt mijn horizon
De tijd van tranen is eindelijk voorbij
Hoe kan ik je bedanken
Want jij hebt mij gered
Van een gebroken hart
Van een leven zonder warmte
Van een stille dood
Die ik langzaam stierf van binnen
Gered door je lieve lach
Terwijl ik gewillig
Verdrink in je diepe ogen elke dag
Ik bid tot god
En dank hem op mijn knieën
Hopelijk is het mijn lot
Dat ik bij jou,
Mijn reddende engel,
Ook maar even zijn mag
-end-
Reacties op ‘- Reddende Engel -’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
