Zelfs na een eeuw

Duizend gebroken maskers
in een hemel zonder lichaam.
Ik weet niet, ik staar niet,
ik kijk je niet aan.

De levens zonder lijden,
zonder leden van het rood,
door bloed. Te kleuren weiden.
Is mijn avond nog niet dood?

Van voor naar achter,
gebrekkig in je denken.
Ik zet de muziek zachter,
hoop liefde aan je te schenken.

Mijdt mij doch,
ik zal niet leren laten.
Kruipen zal ik toch
net als dit vuur haten.