vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Bittere tranan
Bittere tranen
Ik verhef mijn stem naar boven
en God luistert
Ik huil bittere tranen
en de rivieren treden buiten hun oevers.
In mijn hoofd woedt neen storm,
en de bomen schudden hun takken
als in een zware herfstwind
Ach mijn lief, ach mijn kind.
Was je maar onder mijn hart gebleven.
Mijn armen kunnen jou niet bereiken.
Mijn lippen kunnen jou niet meer proeven.
Laat mijn bloed stil zijn,
en niet meer om jou roepen.
Of zal de stem van mijn hart
jou ooit bereiken?
Margriet
Ingezonden door
ladymajoa48
Geplaatst op
02-09-2013
Over dit gedicht
voor mijn dochter
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
KindReacties op ‘Bittere tranan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
