Het was jou tijd
Het was jou tijd om te gaan, langs mijn wang glijdt een traan.
Ik heb nu een gevoel van gemis, ik zie jou daar nog liggen in een kist.
Je ogen waren dicht, jij bent nu naar het licht.
Die nacht toen je stierf zie jij dat je van mij houd en je pakte toen mijn hand en mijn ogen die door de tranen brand.
Nu je weg bent is alles nu anders, mijn leven is nu veranderd.
Je hebt niet toen je overleed geleden, maar je hebt wel je hele leven gestreden.
Jij blijft altijd dicht bij mij want ik heb de herinneringen over jou altijd dicht bij mij.
Jij zal voor altijd in mijn hart blijven bestaan, dus waar je ook heen gaat je kan nooit ver weg van mij vandaan.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
23-08-2013
Foto's
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Het was jou tijd’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
