fall, fall, fall
Haar woorden.
Ik ben gevallen…
Ik ben gedoken in jou, alles
En kom niet meer boven.
Wil niet boven komen..
Het is moeilijk voor mij
Woorden te geloven want fictie
Is goed te schrijven.
Ik viel alleen al voor jou woorden..
Hoe meer zinnen, hoe meer verhalen,
Ze deden het.
Als alles fictie is, zou je beter zijn dan mij.
Aan de oppervlakte
Stelde je niet teleur.
Je woorden zeiden alles,
Voor mij.
Toen hoorde ik je lachen,
Ik zag je kijken,
Naar mij.
Ik hoorde die woorden,
Ze betoverde me.
Ik voelde je woorden,
Woorden zijn alles.
Ik wil je kunnen vergelijken
Met magisch en natuurkundige wetten.
Zo ben ik.
Zo zeg ik.
Zo schrijf ik.
Zo denk ik.
Zo doe ik.
Want jij bent het eerste
Waar ik in geloof.
De eerste..
Je liet me vallen en ving me op.
Dus geef ik je mijn hart,
En dat van mij?
Je kwam niet te vroeg,
Niet te laat,
Perfect.
Ben ik ook een perfecte timing?
Reacties op ‘fall, fall, fall’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
