De pijn van het verlies

Op sommige dagen een eenzaam gevoel, zo alleen. Waarom heb ik dit en waar gaat dit heen?

De pijn is onbeschrijfelijk, onmenselijk tot en met . Gedwongen te huilen, jongens wat een pret

Verdorven is deze tijd, alles doet pijn. Verwacht niet dat het ooit beter wordt, eeuwig klein

De eenzaamheid breekt me op, ga er aan kapot. Alleen thuis zonder iemand, is dat nu mijn lot?

Is dat waar het leven om draait, eeuwige pijn? Mensen moeten verliezen, moeten we daarom op deze wereld zijn?

Maar misschien dat het ooit wel beter wordt, ooit misschien wel. Net even iets beter voelen, iets minder fel. Ik ga er voor strijden, wil hier vanaf! Maar bij strijden hoort lijden, dus misschien is die steek toch geen straf..