vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ons Stegje
Wolken trekken samen
Wijzend naar ons idylisch plekje
Jij zat daar rustig op je stegje
Dromend aan de waterkant
Waar ben jij gebleven
Ik wil het naar de strerren schreeuwen
Voorgoed bij mij weg
Nooit weer op je steg
In de donkere nacht
Heeft Hij op je gewacht
Wolken trokken toen ook samen
Dit kan alleen God beamen.
MMH.Stevens
Reacties op ‘Ons Stegje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
