vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
sterrennacht
Ik zit nu nog buiten,
het is al nacht,
kijk naar de wolken
met hun sterrenpracht.
Dan word ik stil en
denk ik er aan,
hoe dit eenmaal door
mijn Vader is ontstaan.
Na een uurtje ben
ik weer opgestaan,
het was tijd om
naar bed te gaan.
Vader, in deze stilte
voelde ik Uw nabijheid,
en deze ervaring raak
ik niet meer kwijt.
Ingezonden door
Janneke Troost
Geplaatst op
29-07-2013
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Nabijheid Nacht Sterrenpracht Stil VaderReacties op ‘sterrennacht ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
