91 jaar, mijn scherpe blik.
91 jaar, mijn scherpe blik,
Daar zit ik dan, of hang ik?
Drink ik, of kwijl ik?
Praat ik nu, of hoor ik slecht?
Ik loop niet meer ik word gereden
Mijn nog...scherpe blikken worden gemeden!
Zij kan niets meer....
Zelfs niet meer eten
Zou ze het zelf niet door hebben
Ze zal het niet meer weten?
Zullen we wat harder praten?
Ach...heeft ze dat wel in de gaten!
Misschien word ze wel moe als we zo veel tegen haar praten!
Zij zijn gek....ik kan het weten!!!
Ben namelijk 91 jaar...
Dat zijn ze vergeten!
Mia Lammers-Vogel 11-07-2013
Ingezonden door
miavogel
Geplaatst op
11-07-2013
Over dit gedicht
Ik ben zelf 58 jaar en heb al 20 jaar een vriendin die veel ouder is, zij is nu 91 jaar en wat is ze wijs! voor haar schreef ik dit gedicht omdat ik van haar hou.
Foto's
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
WijsheidReacties op ‘91 jaar, mijn scherpe blik.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
