gek van jou
Je maakt me gek,
Gewoon echt gek
Sinds de dag dat ik je ken,
Ging alles anders, er werd zoveel veranderd.
Het begon met een foutje,
Wat opgepakt werd als een kans.
Als een zaadje dat bezig was een bloem te worden.
Ik leerde je kennen en jij mij.
En steeds liep het beter uit.
Maar ik zat in de shit, en ik wist niet meer wat ik moest.
Maar met jou kon ik praten. Dat was wat je zei en wat ik dacht.
Want jij was anders, jij stond overal buiten
Steeds kwam ik weer een beetje uit die shit.
Maar nog steeds dwaalt alles door mijn hoofd.
Want sinds ik jou ken, is er zo veel veranderd.
Ik dacht dat ik weer iemand had.
Die ik kon vertrouwen, waar ik dagelijks op kon bouwen.
Maar door mijn eigen shit, door mijn eigen schuld is dat nu over.
Je maakt me gek als ik het ven niet meer weet.
Je maakt me gek naar verlangen.
Naar verlangen van een vriend, naar een maatje.
Maar nou weet ik niet meer wat echt is,
Wat jij nou werkelijk denkt.
Ik zeg wel dat jij me gek maat,
Maar ik maak jou gekker.
Want ik weet niet wat ik moet,
Ik ben nog steeeds opzoek naar mijzelf.
De ene dag gaat beter als de ander.
Maar als dit telkens terg zal komen,
Heeft het geen bestaan.
En zal het voor jou beter zijn om te gaan. Ik zal moeten vechten,
Moeten strijden om nog door te gaan.
Voor mij ben je veel gaan betkenen
Een deel dat elke dag, weer terug komt
Met 100 woorden, met 1000 gebaren en 1000000 tranen is dit nog niet te beschrijven.
Telkens weer laat ik het gaan, en laat ik mijn tranen stromen
Ik wil vechten, ik wil strijden
En ik heb er zoveel voor over om bij je te blijven.
Want, ik wil je niet kwijt
Ook al is het mijn eigen fout.
Ik heb je laten staan op een been,
Terwijl ik zelf gewoon weer verder liep.
Maar elke stap die ik zet neem je met me mee.
Ik kan niks meer doen. Zonder dat jij er niet meer ebnt.
Vaak denk ik, ik heb de strijd al verloren.
Maar toch kom je weer terug.
Ik vraag me echt af waarom, want wat is het gene dat je in me ziet,
Wat houd jou nu nog bij mij?
Ik wil voor jou vechten, voor jou strijden wat wij hadden. maar soms snap ik even niet meer hoe het zit.
Dan lijkt alles weer zo anders.
Dat maakt mij bang, dat maakt mij niet mijzelf.
Ingezonden door
Amber haak
Geplaatst op
25-12-2008
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
HetmaaktgekReacties op ‘gek van jou’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
