vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Oog en blik of ogenblik
Ik had iets willen zeggen,
Ik opende mijn mond maar geen woord kwam eruit,
Ik keek in jouw ogen, het is niet uit te leggen.
jij ontnam mij elk geluid.
Ik dreef weg in heldere ogen,
Als een storm over de normaal zo luwe zee,
Ik werd uit de wereld weggezogen,
Dat alles in slechts een seconde, misschien zelfs twee.
Toen onze blikken elkaar raakten,
God, waarom ontbeerde mij de moed,
Een ongecontroleerde zucht die ik slaakte,
Jouw lach zei duizend woorden, wat voelde dat toch goed.
Naar beneden keek je weg,
Je keek op, toch nog even vlug,
Mijn hemel wat gebeurd mij zeg?
Ik zag je nooit meer terug.
Reacties op ‘Oog en blik of ogenblik’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
