vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Hoop allang vervlogen
veel te veel gaat er in me om
de woorden zijn ver te zoeken
en toch zo dichtbij
ik wil huilen en schreeuwen
vechten tot ik neerval
maar ik zwijg
twijfel is mijn grootste vijand
angst mijn beste vriend
en toch ben ik alleen
mijn hoop allang vervlogen
de liefde is niet gevonden
onmacht houdt me hier
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
17-06-2013
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Angst Eenzaamheid Onmacht PijnReacties op ‘Hoop allang vervlogen’
-
Wauw prachtig!!
Myself - 17-06-2013 om 22:26
-
Helemaal met Myself eens. Ook zeer herkenbaar, parchtig! xx
jorinda - 21-09-2013 om 13:11
