Flashbacks

Ik loop over straat en zie een bekend gezicht.
Ontwijken wil al niet meer, want ik ben al in je zicht.

Ik zie je kijken en wil weg lopen maar dat gaat niet.
Ergens had ik gehoopt je nooit meer te zien.

Het is niet dat ik je niet mag maar er zijn dingen gebeurd waar ik niet trots op ben.
Flashbacks komen weer naar boven waar ik normaal voor wegren.

Als ik langs je loop kijk je me aan en zie ik dezelfde lach waar ik toen verliefd op werd.
Me hart staat even stil, ik loop langzaam en me ogen zijn opengesperd.

Ik wil geen gevoelens, niet nu en niet nu voor jou.
Ik wil er niet aan toegeven dat ik je al die tijd nog steeds graag wou.

Ik blijf sterk en doe alsof er niks in me omgaat.
Ik kan niet wachten om me zelf weer te zijn als ik de hoek om ga.