mijn moeder

mama
nooit meer kunnen zeggen wat ik eigenlijk nog zeggen wou
nooit meer samen kunnen lachen met jou
nooit meer samen zijn met jou

na al die jaren nog steeds een traan
als ik moet denken dat u bent gegaan
als ik moet denken hoeveel ik van je hou

op die dag varandert mijn leven
ik ben altijd aan u blijven kleven
ik ben altijd van u blijven houden

u bent weggegaan zonder dat ik kon zeggen hoeveel ik van u hield
zonder de zeggen dat u niet mocht gaan
ik kan het mezelf nooit vergeven

vaak wordt er gezegd "met de tijd kom je er wel overheen"
maar er is nog nooit een dag geweest zonder verdriet
niet één

ik probeer het wel een plekje de geven
het blijft voor altijd een onderdeel van mijn
voor de rest van me leven

het spijt me echt
ik hou van u altijd
ik mis u
dat meen ik oprecht

ma ik mis je