vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Solitair zijn
ik ken de taal
niet meer waarin
de bloemen spreken
zijn het nog de
hartenbrekers die
de weg der liefde kleuren
of bedekken zij
het bloed van hen die
gaan met stille tochten
bij de wilde bloem
heerst onbegrip
over recht en plicht
is solitair zijn
schoonheid maken of
juist anderen afkraken
wil melker
27/05/2013
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Reacties op ‘Solitair zijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
