Levenslicht

Ik voel de zon op mijn gezicht
dus doe ik de gordijnen dicht

Het word donker in de kamer
Ik neem rust en bezwijk
Ik voel trilling als ik adem
Ik zie flitsen,
terwijl ik in de kamer kijk

Het zwart wordt steeds zwarter
Mijn hart slaat over
Ik wil mijn handen door mijn haren halen,
Maar het gaat niet,
mijn spieren worden zwakker
Waarna ik zwart zie
Niet door het donker
Maar mijn ogen vallen dicht

Nu komt het besef,
achter de gordijnen,
de gordijnen die ik zelf heb gesloten,
daar wacht het levenslicht