1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Slaaf van de maatschappij
Alles is weg
Alles wat ik was
Dromen zijn verleden
Wat overblijft is
Een leeg omhulsel
Tranen rollen over mijn wangen
Ze proberen mijn hart te raken
Maar dat is versteent
Was het maar van ijs
IJs kan je smelten
Steen is alleen te breken
Niet meer te helen
Weg is alle hoop
Al mijn kracht is door
De leegte meegezogen
Een marionet ben ik nu
Armen en benen bewegen
De touwtjes door anderen getrokken
Dat is wat overblijft
Van wat ik wilde zijn
Reacties op ‘Slaaf van de maatschappij ’
-
ik vind de inhoud en woorden mooi! als gedicht had het mooier gekund gr.
Boendy - 15-05-2013 om 21:57
-
Dank je Boendy, ik vind je eerlijke mening erg leuk en belangrijk :)
Britta Nijhuis - 16-05-2013 om 02:03
-
Vind het wel een goed gedicht....weet niet of je het anders had/kunt schrijven..
...Anony... - 16-05-2013 om 12:13