de echte ik

heel soms,
bekruipt het gevoel dat mensen me niet snappen,
hoe ik me voel.
voor de buitenwereld iemand,
die bestaat uit alleen maar zonnestralen,
maar niemand ziet,
dat er zoveel tranen achter mijn ogen zitten,
dat ze lijken te verdwalen.
soms paar van vreugde,
maar meer van verdriet,
die je aan de buitenkant niet ziet.

een waas van donkerte,
is te herkennen in mijn look,
maar wat je dan ziet,
ben ik ook.
mijn gedrag is zonnig,
verrassend blij,
ongelovelijk hyper,
maar dat is alleen de rook,
die het begin van mijn zogenaamde ''ik'' aanstook.