Gepest worden
Daar vloog zijn pet,
zijn jas ging stuk.
Maar zijn gedachten,
dromen van geluk.
Na het school,
hielden ze hem tegen.
Hij kreeg rake klappen.
In de regen.
Een duimspijker in zijn band,
de fiets die op hem beland.
Daar lag hij dan alleen.
Hij wilde ergens anders heen.
Zijn verhaal had hij al eens gedaan,
het antwoord dat hij kreeg:
"je moet sterker in je schoenen staan".
Hij kan er nergens meer mee naartoe,
was verdrietig, eenzaam en moe.
Toen heeft hij het besloten,
hij heeft het toen gedaan.
De maat was vol, hij kon niet meer.
Hij wilde naar de hemel gaan.
Tot zijn spijt vonden ze hem net.
Op het nippertje van de dood gered.
Iedereen dacht toen, die is zot.
Maar het waren die geniepige pesters!
Het pesten maakte zijn leven kapot.
Ingezonden door
silke
Geplaatst op
11-05-2013
Over dit gedicht
gepest, verdriet, eenzaamheid
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Eenzaamheid Gepest VerdrietReacties op ‘Gepest worden ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
