Draaikolk van gevoelens en gedachten

Draaikolk van gevoelens en gedachten

Vervat in de duisternis omarmt ze mij,
Niet wetende waar het heldere poollicht
stof zal doen opwaaien in de hoop
een glimp van het nakende einde te zien.

Ze slaat me in m'n gezicht met verdriet, angst en wanhoop.
Hierbij wordt de herinnering en tevens nachtmerrie extra in de verf gezet.
Alleen weet ik de uitweg niet
en word ik ingeslikt in deze woelige zee van onrust.