1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

2 zielen

Mijn moeder
Je voedde me op
Je zag me
Groeien
Leven

Waarom?
Waarom niet meer?

Ik ben onzichtbaar
De wereld
Ze voelt me niet
Ziet me niet
Hoort me niet

De mensheid
Ze luistert niet
Negeert me
Weigert me

Het doet me pijn
Zo’n pijn

Ik word
Verstoten
Genegeerd

Laat me
Niet zo lijden
Maar red me
Red me nu
Nu het nog kan

Mijn moeder
Je voedde me op
Je zag mij
Hoorde mij
Voelde mij

Nu niet
Je ziet niet
Wat ik doormaak
Je hoort niet
Hoe ik schreeuw om hulp
Je voelt niet
Hoe ik lijd

2 zielen
Diep verbonden
Alles wetend van elkaar
Hun wereld voor elkander riskerend
Van hart tot hart
Diep verbonden
Of toch niet

De twijfel
Hij kwelt me zo
De pijn
Ze doet me lijden

Mijn moeder
Je voedde me op
Je zag me
Groeien
Leven

Ik vraag je
Om vergiffenis
Als ik straks
Reizend naar de hemel
Omkijkend naar jou
Huilend om mijn pijn
Gestikt in onze band
Schreeuwend van verlangen
Verlangen naar jouw liefde
Mijn hand opsteek
Ter afscheid
En ik zeg
Vaarwel

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Verwijderde gebruiker

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Tags

Eenzaamheid Moeder Verdriet

Reacties op ‘2 zielen’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!