vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
maar
Ik hou van je,
maar jij niet van mij.
Ik ben hier en jij bent daar,
maar waar is de wij?
Jij bent gelukkig,
maar ik voel verdriet.
Ik wil je kunnen vertrouwen,
maar dat kan ik niet.
Ik wil je kunnen vasthouden,
maar jij bent zo ver weg.
Jij hebt altijd geluk,
maar ik heb pech.
Ik denk altijd negatief, dat is gewoon hoe ik ben.
Ik ben slecht met woorden, maar goed met een pen.
Er is altijd wel een manier, waarop mijn geluk wordt verstoord.
Maar mijn stem, wordt nergens gehoord.
Ingezonden door
Rozi
Geplaatst op
14-04-2013
Over dit gedicht
Jup, dat ben ik. Een echt ' maar' mens.
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Geluk Maar Tegenpolen VerdrietReacties op ‘maar’
-
beetje vaag, maar er zit wel herkenning in ;)! liefs
Verwijderde gebruiker - 16-04-2013 om 18:52
-
herken me heel erg in dit gedicht, echt mooi geschreven Rozi!
Kelsey - 17-04-2013 om 19:43
-
Heel mooi gedicht! Liefs chris
Laska119 - 23-04-2013 om 18:19
