Vederdons

Vederdons van engelenvleugels uitgeschud
over de daken
bedekt de pleinen en de straten met een sneeuwwit wollig laken
De dag ontwaakt de nacht gaat slapen duister wijkt voor ochtendlicht
embryonaal nog de geluiden wazig nog het
prille zicht

Een na een vegen lantaarnen hun schaduw weg op
’t witte laken
Aan een raam tovert een schim op een gordijn wat ochtendzaken
De schimmen komen buiten en ontpoppen zich
op straat
waar iedereen warm ingeduffeld snel zijn eigen weg
op gaat

beneden in de straten vergrauwt het dons tot een vies laken
een engelenwitte lappendeken beschildert blank de daken
mark 2013