Winterdagen
Volgesneeuwde winterdagen
leggen witte wattenlagen
op de pleinen en de straten
op de banken in het park
waar voordien nog oudjes zaten
De oudjes vullen nu hun dagen
met jammeren en klagen
dat de winters zo lang duren
terwijl ze door het venster
het sneeuwtapijt begluren
Door grijs bedampte ruiten
staren ze naar buiten
naar katoenen wattenbollen
die spelend met een straaltje zon
dartel in de sneeuw rondtollen
naar de doorkijklatjesluiken
en de toppen van de struiken
waarop blinkend spinragfijn
ligt te glinsteren in zonnestralen
een streepje blanke kristallijn
De natuur is wondermooi
tot plotseling komt de dooi
die op’t einde van de nacht
deze maagdelijk witte pracht
tot een grijze brij verkracht
mark012013
Ingezonden door
Mark
Geplaatst op
12-04-2013
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
WinterReacties op ‘Winterdagen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
