Doodlopend

In een doodlopende straat
waar enkele kartonnen dozen
zielig staan smekend om
opgepakt te worden en te
slapen in de vuilniskar.
Elke avond loopt in deze straat
een oude man met tien getelde
haren op zijn kaal hoofd. Hij
draagt altijd dezelfde jas.
Hij draagt dezelfde jas in de
vier stinkende jaargetijden zonder
het uit te doen. Hij loopt in
gedachten verzonken door de straat
en stopt aan de harde muur en zit.
Hij zit met zijn lege gedachten
naast de kartonnen dozen en peinst.
Met zijn rechterhand in zijn geliefde jaszak
en zijn linkerhand onder zijn kin
de elleboog gesteund op de doos.
De oude man
de zwarte jas
de kartonnen dozen
in de doodlopende straat
ze wachten op
de vuilniskar die misschien
ooit komen zal...