Drempels (2)

Ik kan het vertellen,
aan iedereen
mijn ouders, mijn vrienden
maar draai er steeds om heen.

Mijn drempels, mijn muren
mijn deur van glas
te wazig na alle uren
dat ik hoopte dat ik er niet meer was.

Ik kan ze aan iedereen tonen,
dan kunnen ze mijn trainen als een hond,
elke dag niet, mij belonen
maar niemand ziet door de wond

Niemand ziet me hier staan,
niemand ziet me als ik ween.
Niemand ziet mijn krassen,
niemand kijkt door me heen.

Je kan me helpen,
je kan me laten doorgaan
maar loop niet tegen mijn krassen aan
zij zijn mijn muur niet.