Alleen
Praten over ons mag ik niet
Stiekem samen zodat niemand het ziet
Het liefst schreeuw ik het van de daken
Maar voor jou gevaar moet ik waken
Jou macht en liefde hebben mij gevangen
Ondertussen zie ik mijn leven aan een zijden draadje hangen
Alles doe ik voor jou liefde en aandacht
Terwijl jij ondertussen in je vuistje lacht
Je hebt me helemaal voor jou alleen
Weg wil ik bij je maar waar moet ik heen
Overal zal ik alleen voor staan
Jij zal niet meer met me gaan
Bij deze gedachtes rollen de tranen over mijn wangen
Jij bent er niet om ze op te vangen
Ik begin te beseffen dat ik bij jou ook alleen ben
En ik de echte persoon in jou niet ken
Wat heb ik te verliezen als ik je nu verlaat
Nu ben je er al niet als het even niet gaat
Ik zal van je houden heel mijn leven
Maar op dit moment is er niks wat jij mij kan geven
Ik geef je mijn laatste zoen en verdwijn
Dat was mijn leven zo heeft het moeten zijn
Ingezonden door
moontje
Geplaatst op
02-04-2013
Over dit gedicht
Vast blijven houden aan iemand die eigenlijk niet goed voor je is. Iemand die je elke dag weer gebruikt en pijn doet. Maar waar je ondertussen toch heel veel van houd. Uiteindelijk zal je dan de keuze moeten om voor jezelf te kiezen.
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Gedachtes Leven Liefde Pijn Relatie VerdrietReacties op ‘Alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
