Liefdesverdriet

Een traan van goud, wat is hij waard ?
Best veel zou ik zeggen want ik heb ze opgespaard.
Nooit rolde er een van me wang, of verliet hij me oog.
Maar nu kwamen ze wel, de spanning werd me te hoog.
Ze waren voor een jongen, die stal mijn hart steeds weer.
En ik mis hem zo, maar het gebeurd niet nog een keer.
Maar zijn lippen op de mijne.
Mijn hand in de zijne.
Het voelde zo goed, en het voelde zo vertrouwd.
Ik was er van overtuigd dat hij mij bij zich houd.
Maar ik had het verkeerd, het liep anders dan gedacht.
En dat hij menteen iemand anders nam had ik nooit verwacht.
Ik wil het niet, jou zo missen.
Want blijkbaar heb ik me in jou moeten vergissen.
En steeds probeer ik er om heen te liegen als je met me praat.
Ik wil niet dat je het weet hoe pijn ik heb, en je me dan in de steek laat.
Mijn plicht is gedaan, nu is de rest aan jou.
En ik hoop dat we beide zeggen , jij bent de gene van wie ik echt hou.